O autorze
Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi oraz European University Campus MBA w Warszawie. Była dziennikarka TVP, zajmująca się najważniejszymi materiałami informacyjnymi i reportażami na temat rozpoczynających się w Polsce procesów prywatyzacji. W latach 90. była doradcą Ministerstwa Przekształceń Własnościowych. Uczestniczyła w większości procesów prywatyzacyjnych firm w Polsce. Przygotowywała strategie komunikacji dla spółek, które jako pierwsze debiutowały na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Międzynarodowy specjalista w dziedzinie doradztwa strategicznego, komunikacji korporacyjnej i kryzysowej, pracująca na rynkach: polskim, japońskim i izraelskim. W 2008 roku, jako doradca mera miasta, otrzymała tytuł Honorowego Rezydenta Jerozolimy. Jest członkiem Stowarzyszenia Praktyków Restrukturyzacji. W 2010 r. została nagrodzona w finale I Edycji Konkursu „Bizneswoman Roku”, organizowanego przez Radio PiN. W roku 2011 wzięła udział - jako inwestor - w pierwszej i drugiej edycji polskiej wersji programu „Dragons’ Den - jak zostać milionerem”.

Season’s greetings

I oto nadchodzi. Zbliża się niepowstrzymanie - „season’s greetings”. Tak jak poprawne politycznie międzynarodowe korporacje, tak też w coraz większym stopniu rodzime firmy nie życzą już sobie nawzajem „Wesołych świąt Bożego Narodzenia” czy „Wesołego Hanukkah” tylko wysyłają „season’s greetings”.

Nie jest to ani tańsze czy bardziej eleganckie, ale używane coraz częściej po to, aby anulować różnice kulturowe czy religijne, a w najlepszym wypadku nikogo nie urazić. Aby nikt nie musiał zastanawiać się, jakiej kultury czy wiary jest adresat.



Ale co tak naprawdę z tego wynika? Bo przecież brak ciekawości drugiego człowieka to początek ignorancji, która może być początkiem odbierania tożsamości. A potem się dziwimy, że pojawiają się tłumy "dresiarzy" przekonanych, że tylko ich punkt widzenia jest słuszny - w końcu nie znają innego.

Moim zdaniem jest w tym trochę hipokryzji i ignorancji. Bo tolerancja, na którą powołują się zwolennicy „season’s greetings”, to przecież poznanie zrozumienie i zaakceptowanie, a nie udawanie, że wszyscy jesteśmy tacy sami i można przykryć cienkim, szarym suknem „season’s greetings” kolorowe różnice kultur czy obrządków.

Bardzo bym chciała w tym roku zobaczyć kolorowych Świętych Mikołajów, Gwiazdorów czy Śnieżynki albo też światełko Hanukkah. Jestem jednak przekonana, że na dużym parapecie, na którym ustawiam wszystkie pocztówki, które otrzymują znów zagoszczą jednakowe „season’s greetings”.

Ale z drugiej strony….

Każda powstająca religia anektowała święta poprzednich obrządków. Zwłaszcza poprzedników, aby zatrzeć je w pamięci wyznawców. I tak dni przesilenia wiosennego czy równonocy znalazły się pod postacią świąt Wielkanocnych czy Bożego Narodzenia. Świętych i Bogów też przecież sobie adoptowano – Rzym zabierał Grecji, a w chrześcijaństwie Matka Boża jest następczynią egipskiej Izydy. A więc może rzeczywiście uprawnione jest to ”season’s greetings”?
Trwa ładowanie komentarzy...